Rozdział 2

Następnego Dnia...

"Dziwne... gdy wczoraj rozmawiałam z Kakashim jakoś dziwnie mówił. Kuso, wybacz Sakura, jestem już bardzo spóźniona... Spóźniona? może zwyczajnie się pomylił i to ja wpadam w paranoję bo już nie potrafię o nim przestać myśleć?"
- Sakuraa! Naruto do Ciebie! - Usłyszała wołanie swojej mamy.
- Już idę!
 Wyszła z pokoju zostawiają swoje myśli w nim. Zeszła po schodach i skierowała się w stronę salonu gdzie słyszała głosy swoich rodziców oraz Naruto.
- Sakura! Tak dawno Cię nie widziałem. - Powiedział przytulając przyjaciółkę.
- Naruto, jak miło Cię widzieć. - Uśmiechnęła się odwzajemniając uścisk. - Muszę z tobą porozmawiać. - Powiedziała poważniejąc.
- Ou, to chyba poważne, skoro masz taką minę. Chodźmy do twojego pokoju.

***

- W takim razie co się stało? - Zapytał.

- Naruto ja...

- Naruto, chcesz coś do picia?! - Usłyszeli wołanie mamy Sakury.

- Nie, dziękuję pani - Odpowiedział. - Więc?

- Zakochałam się.

- Naprawdę?! To świetnie! Kim jest ten szczęściarz? - Zapytał szczęśliwie.

- To... To Kakashi sensei...

- C-co?! Kakashi sensei? Wkręcasz mnie? - Zapytał zdezorientowany.

- Nie... Cały czas o nim myślę, chociaż staram się przestać.

- Ale Sakura! To przecież świetna wiadomość! Nareszcie zakochałaś się w kimś innym niż Sasuke! - Mówił przytulając przyjaciółkę. - A on o tym wie?

- N-nie... on ma dziewczynę. - Odpowiedziała, a jedna łza spłynęła po jej policzku.

- Dziewczynę?! Jak to! Kogo?

- Nie wiem. Ma czarne włosy może dwa albo trzy lata starsza od nas. Widziałam ich jak się przytulali i śmiali. Co ja mam teraz zrobić! Naruto pomóż mi. - Mówiła płacząc.

- Po pierwsze musisz się uspokoić, a po drugie... - Przerwało mu pukanie do drzwi.

- Mogę wejść? - Sakura naraz otworzyła szeroko oczy i wytarła łzy.

- Tak, pewnie. - Odpowiedziała.

- Sensei! Co ty tu robisz?

- Szukałem Cię Naruto. Sakura co się stało?

- Nic ważnego Iruka sensei.

- No dobrze, Naruto piąta Cię wzywa. 

- Już biegnę, do zobaczenia Sakura. - uśmiechnął się żegnając z przyjaciółką.

- Pa. - Odpowiedziała szybko.

"Może Naruto ma rację? Nie mogę się smucić. Muszę coś wymyślić, dowiedzieć się kim ona jest."

Mówiła w myślach wychodząc ze swojego pokoju a za chwilę z domu. Zaczęła iść w stronę parku.

Chciałaby z nim być. Chciała być przy nim gdy wraca do domu, gdy idzie spać, gdy wstaje rano.

Usiadła na ławce. Park był pusty, ani śladu po kimkolwiek.

- Tak sądziłem że Cię tu znajdziemy. - Usłyszała głos za swoimi plecami. Odwróciła się szybko. - Już myślałem że Cię nigdy nie znajdziemy. - Zaśmiał się.

- Kim jesteś? - Zapytała.

- Ja? Jeszcze się pytasz? Ja jestem Kisame, a ten stojący przed tobą to Itachi. Jesteśmy członkami Akatsuki, dziwię się że nie wiesz kim jesteśmy. Ale przejdźmy do rzeczy, Itachi! - Krzyknął po czym kunai przeleciał obok głowy Sakury trafiając w drzewo. - Nie możesz bliżej? - Zaśmiał się.

"Czego oni chcą?! Akatsuki?! Czemu akura..." Kunai wbił się w jej rękę.

- Ehh, daj ja Ci pokażę jak to się robi. - Powiedział Kisame, stając obok Itachi'ego i biorąc w dłoń shurikena, Wycelował w jej brzuch i rzucił nim. Sakura zamknęła oczy, jednak ból nie nastąpił. Otworzyła oczy i zobaczyła że ktoś stoi przed nią.

*~*~*

Drugi rozdział ^^

Jakoś świetnie nie wyszedł ale myślę że 2/10 będzie :D

Mam nadzieję że choć trochę wam się spodobał :3

Do zobaczenia!